mum

gerçekliğin bana ait olan kısmıyla mutluyum

kopartılan

gümüş aslan vazgeçti kafesinden çıkmaktan

mutluydu çaresizliğiyle

vazgeçmek bile bazen durduramıyor ilerleyişleri

vazgeçişlerin yerini başarılar alır

sonra gülümser kafesinden dünyaya 

çünkü o kafes dünyanın ta kendisidir

dışarı çıkamadığı için bütün dünyayı almıştır kafesin içine

kafesinde mutludur gümüş aslan

50.yıl dönümü

bir şeyler yaşayıp birşeyler görmen gerek. bırakıp akmalısın denizin gelgitlerinde. boğulup dirilmelisin akıntılarda, yolculuk aya dostum. en yakın yunus balığıyla olan akrabalığım bile sana olan aşkımdan fazladır.antep fıstıklarının alimünyumla kaplanıp paketlenirken yaşadıkları korkuların soğukluğunu bilirim ben. lafı uzatıp uzatıp sonunda midesi bulanıp kusmayı da bilirim ben.benim bilmediğim şeylerin şeyliğini de bilirim ben ve hiç bir his yok ki bana yabancı olan, kaybolup gidiyim sokaklarında.

insanlar iğrenç yaratıklar

insan, üst insan ve hayvan arasında ki bir köprüdür diyor nietzche ağabeyimiz doğru da diyor.
bu insanlar ne iğrenç yaratıklar arkadaş. hayvan desen değil hayvandan üstün bir yaratık desen değil.
sıkışıp kalmışız evrim denen bokluğun arasında. bi tamamlayıp uçamıyoruz yıldızlardan yıldızlara ( star wars gündemde bu aralar gönderme yapmasam olmaz birader ) . yazıma saygı çerçevesinde devam ediyorum; cahillik bu bombok toplumumuzun en büyük ayıbıdır çünkü bizim gerizekalı toplumumuz kitap okuması öğrenmesi bilinçlenmesi gerektiği halde; bu dediklerimi hem yapmıyor amına koduklarım hem de küçük çocukların bilinç altına böyle boktan boktan cahil gerizekalı saçma sapan fikirler sokuyorlar çağdaşlaşmak üzerine. sonra sövme de ne yap; kadına yaşlıya çocuğa ve en önemlisi de kendimize saygı duymalıyız AMA şu amına koduğumunun toplumunda yok bu! din denen olgumuz da ne boka yarıyor hiç anlıyor değilim ulan toplumu güzelleştirip ilerleticeğine daha beter yobaz, hıyar bir kitle oluşturuyor din olgusu camilerde eli sikinde herifler ağzında bin bir türlü pislik düşünce kırıntısı saçan bom bok insanlar hepsi bu boktan toplumun artıkları gibiler. toplum bunları SIÇIYOR ( üretmek değil direk sıçmak yani ) sonra sövme günah kardeşim. kardeş olguna da sokayım senin ya. kardeşim dediği adamlara neler yapıyorlar şu boktan ülkemizde yemin ediyorum tam bir rezalet şu dünya denen boktan tiyatro!

sıkılıyorum

tanrı küllerini dökerken gökyüzünden denize
ben gülümsedim küçük tepemden
karşımdaki insanların hamurunu daha yoğurmamıştı hayat
farkındalıkta boğulurken iğrendim yuttuğum gerçeklerle
yalnızlık lazım

the cow

sonra bakarken arkanda bıraktığın dramlara
bir inek kadar üretkensindir artık
herkes sağmak ister seni
sen asmak isterken kendini

kaynaşmış hisler gibimsi

vesairelerin arkasına saklanan çekingen adamın duruşu
ve kalbimin atışını fark etmenin bende yarattığı etki
aşık olmak nefret etmek ve vesaire
bu noktaların hepsinde bir farklı attı kalbim
ve ben hepsini fark ettim
sonra gülümseyip yürümekten başka çarem kalmadı yalanlarıma
kahkahalar attım yankılanan boş koridorlara
kimseler duymadı
mutluluğumu da mutsuzluğumu da yalnız başıma yaşadım
kimseye ihtiyacım olmadığını sandım
sanmakla da doğru yaptım galiba
emin olmamak en iyisi
en iyisi de hiçbirisi
bazen soğuk ve karanlıktır
bazende sıcak ve ışıltılı
ışığı henüz ulaşmayan yıldızlardanım ben
çoktan ölmüşüm
ağıtlar için daha zaman var

büyüyerek geliyorum

büyüyerek geliyorum yanınıza
okyanustaki dalgalar gibi
öyle sert ve şiddetli vuracağım ki duvarlarınıza
paramparça olan taşların arasında benliğinizi bulacaksınız
fikirlerinizi ve düşüncelerinizi yakacağım
gülmekten parçalanacak dudaklarınız
bundan bile zevk alacaksınız
benim mazoşistlerim olacaksınız
kölelerim olacaksınız benliğimde
yok olurken doğacaksınız
o zaman fark edeceksiniz size yaptığım fedakarlıkları
emin olun ki kolay bir yol değil benim ki
ama seçtiğinize pişman olmayacaksınız

paramparça olan hislere ithafen

bakışların donuklaştığı
kalbin soğuklaştığı
düşüncelerin olmadığı alanlara iniş yaptım
ve keşfettim hiçbirşeyi
hiçbirşeyin büyüsünde kaybolup
yitirdim kişiliğimi
dönerken bakmadım geri
kendimi bırakıp gittim karanlıkta
ve aşkın kırmızılığı sıcaklığıyla yakarken
gözyaşları dökmek gelir içimden
mutlu olmak için anlatılan hikayelerin sahteliği
varsayımlamalar ve betimlemelerin büyüsünü kaybettiğine şahit oldum
örneklemeler soğuttu beni gerçekten
kapılıp gittim peşlerinden
sonu olmayan bir yol seçtim
sonsuza kadar tadını çıkarmak için yolun