ne kadar da yoğun

 kimse cevap vermesin deliliğime

çarpın kapıları yüzüme

gökyüzünde gümüş ve sütün karışımı

mavi denizlerin özlemi içimde 

tatlı bir yaz akşamının hatıraları

tezatlık oluşturur gördüklerime 

aklım dolanır yanımda ki güzelin saçlarına

giderim sonra gelirim 

çelişirim gözlerinin içinde

hep isterim ki hep benim ol 

boş bir sayfa ol

boş bir sayfa olayım

dolduralım birbirimizi 

az ve öz sözcüklerle 

nüktelerle, gülüşlerle 

bazen hüzünle 

çünkü aşk hayat gibidir

küresel

dünya ısınıyor

insanlar soğuyor

insanların içinde nefret ve öfke 

kaos büyüyor

kan karbon şiddet kemik ve plastik

birbirine karışıyor

bulamaç oluyor

bir kaşık alıyorum

bir ışık yanıyor, diğeri sönüyor

bir şiir yazıyorum

huzur buluyorum

karanlık

 karanlık çöker, bilir misiniz?
bir anne kucağında bebeğiyle

yağmur yağar çamur olur 

bir adam vardır bilir misiniz?

bir gece vakti karanlık çökünce

mum sönünce örümcek ağına çekilince

aklın en karanlık köşesinden

bir karanlık gelir çöker 

ölüm susar, bazen fısıldar

dinleyenlerin aklına

bazen kalbine, hissine

bir karanlık çöker

parlar ışık, yakar gözü

kopartır tozu dumanı

sessizlik çöktü mü

yine çöker karanlık

ah tüm bu dönüşler

aklı döner insanın

o zaman işte

bir karanlık çöker

koparırdım bilseydim

vardığım yerlerdeydi

her yerdeydi

kuru otlar

Yağmur yağarsa eğer

Bir sel kopar aklımda

Kupkuru, eğri büğrü bir dal olurum

Sürüklenirim mavi suların içinde bata çıka

Sonra çıkar güneş dağ

Sabahın köründe haber vermeden

Yakar burnumu

Yakar düşüncemi

Dağların 

Çayı kaynattığımda yakmaz elimi

Elimde kuru otlar

Koparır düğüm atarım

çıktım

 dışarda bir kalın bacak

iki kalın bacak

üstümü örter mi acaba geceleri

sadece düşüncesi değil tabii

hepsi

tüm paket 

sipariş versem gelir mi kapıdan

elden teslim

dökerim o zaman içimde ki tüm çirkinliği

mutlu eder mi ki bu beni

birikirim aklımda

birikirim kendi düşüncemde

sonu yok bu birikişin

beynim güneşe çıkana dek

güneş düşüncemi deler sonra

saydam olur ahlaksızlığım

utanırım

tenin gülüşün

beni heyecanlandırıyor 
tenin, gülüşün

saçların savrulursa rüzgarda

uzanır ellerim

simple pleasures

dokunuş öpücük

kollarım kolların

azim ve çaba

uzak ve yakın

düğümler dönüyor dolaşıyor

burada son buluyor

hep üşüyorum

ısıtamıyor düşünceler

yorgan değil

sen gerek

bir heykeltıraş gibi

işlemek tüm hatlarını

kili şekillendiren eller gibi

toprağa dokunmak

çimenleri tomurcuklandırmak

ve sen gerek

yaseminler

    sen orada bile değildin
aslında şu an bu odada bile değilsin

çıkıp gittin

her şey geride kaldı

korkunç bir kabus gibi

sıkıştın zamana

yok bir tutanın

çekip çıkaranın

yok bir tanrın

tanrın sendin

bu hale geldin

kurdun saati

uyanamadın

onlar ve ben

benim gerçekliğim

pay ve payda

hesap kitap

yaşıyoruz

öyle veya böyle

ölüm geldiğinde

sıcak ve bir yandan soğuk

kendi kanım,

kendi hamurum

yoğurdum hayatı

pişirdim

birkaç cümlede birleştirdim

çok şey istedim

çok azını elde ettim

sığsın istedim her şey

gün doğumundan gün batımına

yetmedi zaman

yetmedi mekan

yetemedim hiçbir şeye

uzandım

tutamadım

yetişemedim

gençtim

artık yaşlıyım