av

korkunç sona yaklaşan
bir hikaye gibi
deniz yıldızı ararken
kaybettiğin gökyüzü gibi

türlü anlamlarla çekip kuşattığım çevremde
ölümlü düşüncelerimin faniliği arasında kıvranıp acı çekiyorum
parlak ve göz kamaştırıcı bir fahişenin beyaz teni
açıklamaya lüzum olmayan kavrayışlar
bekaretini kaybeden aşk
kurtuluşu yok bu düşüşün
yaşlı yorgun çizgilerinde beliren bıkkınlık
fazla zamanın kalmadı ihtiyar

nasıl çıktın

nasılsın
sürükleniyorum
başıboş bir yelkenli gibi
açık denizlerin
düşman dalgaları arasında,
gömülmüş,
unutulmuş.

dünya

boşlukta
bir paçavra gibi savrulur dünya
tüm o dehşeti ve çılgınlığıyla
bir delinin yüz hatlarıyla şekillenen çehresi
batar çıkar karanlığa

o tahtalarla ne yapacaksın

bir zamanlar tutkuyla bakan boş gözlerinin içine baktım.

sıcaklık mı? 

dedim.

kaybettiğim anlam

intihar notumda yazan,
en soyut düşüncelerin
somut haliydim.
korkuyla havalanan uçağın
yolculuk esnasında çıkardığı arzaydım.

istemsiz

kasılmalar eşlik ediyor kıvrılışlarıma
sıkıntı bu kadar acı verici olabilir mi
yer çekimi bir mezar
mavi bir mezar
her adımımı atışımda karşıma çıkan bir mezar
sırtımdan aşağı indirilen balyoz darbeleri
öfkemi ateşledi sadece
ve çarpmaya geliyorum
tüm şeytanlığımla
derinliği hissettiğiniz anda hiçbir önemi kalmayacak
hissedeceğiniz tek şey korku
ve acı olacak
gülümseyin
tanrılarda gülümseyecek

intihar notu

ah!

çökmüşüm

yalnızım

kimse duyamaz

işitemez acılarımın derinliğini

kendi kendime işkence ederim

yok bir işkencecim

kendimin

en büyük düşmanıyım

hislerim

kurbanıyım hepsinin

çöküyorum

ah!

bir karadelik gibi

ne kadar nefret edebilirsin ki?

ah!

ne kadar?

budalalığımın bedeli

kendimi salmanın bedeli

öde! 

öde!

tüm kanınla!

mazi geçmiş değil ki

sensin

yarattığın bir geçmişin

saldın!

ah!

nasıl iştir? 

düşünmeden geçmişimdeki hataları

hatalarım

benim

hatalarım

ah!

acı çekiyorum

essahtan

yol izle

alışmıştım,
bakışlarının içtenliğine.
kavururdu şehvetin,
hafif meşrepliğimi.
ve bahsettiğin konuların hafifliğinde
savrulur dururdum,
tüm içtenliğimle.
özlerdim,
masumiyetinin verdiği rahatlığı.
özlerdim,
teninin yaydığı sıcaklığı.
çocuk eli gibi meraklı fikirlerinle
dokunurdun,
yitip gitmiş düşüncelerime
yarattığım tüm düşler,
artık kargaşa içinde.

-izm

markalaşan duygular
satın alınan hayaller
şirketleşen bireyler
ve çöken ekonomi

küçük bir çalışmanın minik temelleri

zoraki bir ilave
acı veren bir ivme
bir bükülme
paramparçayım
kara deliğinde ki
korkunç çekim gücüne karşı
aciz kalan hayallerim
mutluluğu şişeleyip satma eğilimim
parlatıp rafa koyduğum hatıralarım
battım

sıcak bir ıslaklık

özlenen bir sıcaklık
kaybedilen utanç
gözyaşlarında ki gülümseme
tüm güzel hislere rağmen
korkunç bir fırtına
hücum ediyor ıslaklığa
kaybediyorum asamı
ama sarılmak yetiyor sıcaklığına
bir insan ancak bu kadar mutlu hissedebilir
herşeyimi harcadım uğruna
kısa mutluluğum için

yeni metin belgesi

sürten bir sürtük gibiyim
sokaklar fahişem
pezevenktir ruh halim
kurudur balgamım
yağmurdur kusmuklarım
dişindeki lekeyimdir
yüzündeki façayımdır
kıvrımlarındaki sıcaklık
gözlerindeki ıslaklık
kapalı bir kutuyum
açmaya kalkma

tablo

yoğunluğun korkutuyor beni
bakamaz oldum
tutsağıyım zarifliğinin
keskin bir bıçak gibi
parçalıyor kalbimi varlığın
körleşiyorum yarattığın ilüzyonda
boş bir odada sakladığım
en büyük başyapıtımsın

hata

ağaç dallarından sarkan hüzün
bir şehvet hakim tüm vücuda
kıvrık buklelerinde biriken kan,
hata mı ettim acaba?

ateş

savruluyorsun her esintide
sabit durduğun bir an yok
ben odun attıkça
sessiz bir teşekkür savuruyorsun
ısıtıyorsun
ayrılamıyorum
gözlerimi ayıramıyorum
ne zaman yaklaşmak istesem,
yakıyorsun
senin doğan bu
ben gittikten sonra da
yanmaya devam edecek misin?

kendimi tüttürüyorum

yaktım kendimi.
dumanlar yükseliyor vücudumdan,
yanık et kokusu
çekiyorum dumanımı içime,
çiğerlerim yanmaya başlıyor
kendimden geçiyorum geçmişimin kafaya vuruşuyla
bütün bir hayatın acısı kederi ve mutluluğuyla
yanıyorum

erdemli adamın çöküşü

küçük tepeye bakıyordu
bir dizi çökmüş gözleri hedefte
kendini aşan bir amaç uğrunaydı hepsi
yanlışı doğru yapmak
zor bir amaçtı doğrusu
pek az insan farkındaydı zaten
onlardan da pek azı karşı çıkmıştı doğrulara
onlardan biriydi erdemli adam
ilk fark edişiyle çökmüştü
daha mücadele etmeye bile başlamamıştı
ama bir dizi yerdeydi
farkındalık çökertmişti onu
kendine duyduğu şüpheler her düşünce atılımıyla üstüne çullanıyordu
ağırlığa dayanamadı
ve çöktü
erdemli adam

tornavida

unutulan bir şemsiye
yağmayı unutan yağmur
yarım kalan hikaye
grileşen dünya
hayatımda gördüğüm en güzel kaşlar
ambalajı açık kaşarlar
alıp yiyemediğim pahalı muzlar
içine kusulası sarı poşet
gırtlaktan gelen gık sesi
aşk ve nefret
aynı şey

tanrıçam

kırmızı ve sarı tonlarının karışımı
burjuva yumuşaklığı
hafif ağırlık verilince çöken dünyan
kahverengi gözlerindeki mavi göllerin
hepsini sadece kendime istedim
gümüşün soğukluğunu hissedince
döndüm büyük duvarlarımın rüzgarlarına
çarparken dalgalar çaresizliğime
son kez baktım tanrıçamın gözlerine

gray

kara bulutlarıyım dünyamın
paslı bisikletiyim çocukların
gümüş tepsisiyim kralın
sevilmeyeniyim en büyük aşkların
kuru sessizliğiyim göllerin
turuncusuyum göklerin
evirip çevirileniyim düşüncelerin
tamamlanmayanıyım en büyük eserlerin
bozanıyım huzurun
kendime bile fazla gelirken sana nasıl sığayım

love and happiness

o kadar ağırlaştım ki kendi içime çöküyorum
midemde bir bulantı aklım karman çorman
taze taze geliyor ölüm düşüncelerime
kapıyı açık bırakmışım farkında olmadan
kötü emellerime alet ediyorum kendimi
sadece kendimi
empati kötü şey
hele ki yanlış yapıyorsanız

X

küçük bir limana yanaşan bir teknede yaşayıp ölmekti varoluşu. her günü bir denizkızı bulma umuduyla geçirmişti.
ellerine baktı çaresizce, dokunduğu hayatları düşündü.yüzüne dokundu ve hissetti kırışıklıklarda biriken yılların ağırlığını.
gözlerinin mavisini uzun yıllar geçirdiği denizden almıştı. saçlarının beyazınıysa ufka eşlik eden bulutlardan, esmer teniniyse güneşten.

varoluş

varsın.

tarantino

bir hayatın
varlığın
bir geleceğin
yaşamın
ideallerin
hayallerin
düşlerin
düşüşlerin
kederin
öfken
bir ailen
bir kardeşin
o da yoksa
kendin
engellerin
özgürlüklerin
ve filmlerin
bir kitabın
bir senaryon
müziklerin
gözlüklerin
ihtiyacın
olan
her şey
kendinsin



ne zaman bi tarantino filmi izlesem beyni cama yapışan kulağı kopartılan kolu bacağı kesilen bir dublör olasım gelir içimden.

modern açlık

evetler 

bakın şimdi ne yapacağım

yükseklik ve alçaklık değişimleri

akışın yarattığı sıcaklığı

büzülen zaman

21. yüzyıl insanı olmanın rahatlığı

korkutan hüzün

ve ben nerelere geldim 

dönüş yolunu bilmeden

minik duygu paketleri

evet o tarz bir şey
minik paketler halinde gelen duygular
açtığınızda kumsalda ki bronz tenli güzelin ruhunuzu şehvetle kavuruşunu hissedeceksiniz
ve mahremiyetin sapıklaşıp benliğinizi mahvederkenki kirli maviliği
bulutsuz gecelerin uzak hayalleri ve düşleri
karlı gecenin sessizliği
merakın sıcaklığı
hepsi