balesta

Karanlığın içinde sadece sesler vardır

ışığın yokluğu sesin yoğunluğunu ortaya çıkarır

ve sesler de yok olursa o zaman tamamen karanlık çöker

işte bu Algon'un yaşadığı yerdi ne görselleri nede işitselleri vardı

tek yaptığı hiçbirşeydi

ve bir gün Algon parçalanırcasına kıvranmaya başladı karanlığın içinde

işte kainatta ki ilk sesler o zaman duyuldu algonun çığlıklarıydı bunlar

bu çığlıklar o kadar uzağa gitti ki sonunda mesise çarptı ve mesis bir anda o kadar parladıkı

algonun gözleri çıktı ve çıkar çıkmaz alev aldı

algon ve mesis böylece birbirlerini yaratmış oldular

ses sayesinde cisimler yaratıp ışık sayesinde de onları gördüler
aşkta böyle işte

bak bi

dünya üzerinde kandırabileceğim sayılı insan var hatta belki hiç yok ama biri var ki her dediğime inanır her dediğime kanar dünyanın kandırması en kolay insanıdır o benim için, o insan;benim.
kendimi kandırma sanatı üzerine uzmanlaştım. kendime her türlü düşünceyi kabul ettirebilirdim ta ki şimdiye kadar ARTIK objektifim; yada yine kendimi objektif olduğum konusunda kandırıyorum. objektif miyim yoksa objektif olduğumu mu sanıyorum.

hou iyi geceler aşkım

bu sadece beyaz bir yalan, tıpkı üzerime giydiğim t-shirt gibi.

-


insanların psikolojisini kullanan insanları sevmiyorum
aslında bende insanların psikolojilerini kullanıyorum
daha öncede dediğim gibi;
bana benzeyen insanları sevmiyorum.

alkol

bir kaç kimyasal
nasıl bu kadar?
evreni güzel kılan onun basitliği sanırım
çok şeyimiz yok

ilham

bugün özel değildi belki yarınlarım kadar
hatırlamak istemediklerim hatırlamaya değerdi
yaşlı kadının yüzünün kıvrımları gibi
dolu bir ruh
boş bir insan
sigarasını içmeden önce koklayan
başkalarının bakışlarından rahatsızlanan
mutluluğu küçük şeylerde arayan
minik şeylerin peşinden giden
inanan
isteyen
vazgeçmekten çok bıkan
gülümsemeyi dini olarak benimseyen
benimsemeye inanan
hislerin nehrinde yüzen
ve
aşık