yamaç

düşesim var

çok yükseklerden

yeşil çimenlere

ağırlığımdan bıktım

bir süreliğine kaybedesim var

yükseklikte

hafifleşesim var

üstümdekileri çıkarıp atasım

bir kuş gibi uçasım var

kendimi kaybedip

bir daha bulamayasım var

gökyüzünde

dörtlük

yıka hadi ruhunu
kirli bir çamaşır gibi
çıkar sanıyorsun günahların
ama onlar bir leke değil

affedilmek istiyorsun
affı arayacak kimin var
günah da sensin
günahkar da sensin

saldın kendini
ne sanıyordun
düşen de sensin
düşüren de sensin

yak hadi kederini
tüttür tüm pişmanlıklarını
ne kadar kahretsen de kendini
tövbeler kurtaramaz seni