küresel

dünya ısınıyor

insanlar soğuyor

insanların içinde nefret ve öfke 

kaos büyüyor

kan karbon şiddet kemik ve plastik

birbirine karışıyor

bulamaç oluyor

bir kaşık alıyorum

bir ışık yanıyor, diğeri sönüyor

bir şiir yazıyorum

huzur buluyorum

karanlık

 karanlık çöker, bilir misiniz?
bir anne kucağında bebeğiyle

yağmur yağar çamur olur 

bir adam vardır bilir misiniz?

bir gece vakti karanlık çökünce

mum sönünce örümcek ağına çekilince

aklın en karanlık köşesinden

bir karanlık gelir çöker 

ölüm susar, bazen fısıldar

dinleyenlerin aklına

bazen kalbine, hissine

bir karanlık çöker

parlar ışık, yakar gözü

kopartır tozu dumanı

sessizlik çöktü mü

yine çöker karanlık

ah tüm bu dönüşler

aklı döner insanın

o zaman işte

bir karanlık çöker

koparırdım bilseydim

vardığım yerlerdeydi

her yerdeydi