beyaz fahişe, şişman adam

tohumuna zehir karışmış
nefret karışmış
siyaha bulanmış
masumiyetin ardına saklanmış
kirletmiş masumiyeti
kandırmış
haz almış
yeminler etmiş
bozmuş
sözler vermiş
caymış
-------------

parçaladım
mahvettim
zerre bir şey hissetmiyorum
buna bile alıştım
böyle hissetmeye bile alıştım
lanet olsun
ne doğru ne yanlış ki ben yanlışım
şartlandırılmış bir beynin kurbanıyım
suçluyum özgürüm
her şeyin farkındayım
bu yüzden bu konumdayım

öp sev sonra..

ah,
rutinler,
bağlılık,
haksızlık,
benim ki bir ateş
içinde yanman gereken bir ateş
yanman gerek
neden ve nasıl diye sormadan yanman gerek
acı çekmen gerek
hissizleşmen gerek
yitmen gerek
kül olman gerek
sonra savrulup gökyüzüne
sonsuz maviliğin içinde
rüzgarların eteğinde
yaşamın yeşilinde
unutman gerek
tüm bunlara kanman gerek
öpüp sevip sonra..

şiir yazasım var

var bir şeyler
üst üste yığılan
bembeyaz tüyler
temiz hava
uçuşan yüzlerce hatıra
bir avuç para
kırık vazo
tanrı bilir ya
şişmanladım
senden sonra

neler neler

hadi anlat
nerede tüm o kavrayışlar
tut ucundan
penisimin ucundan
akıp gitti tüm o şevk, heyecan ve yaşam
kuruyup kaldım
beni beş dakika önceki halimle hatırlayın
hatırlatın