1 Nisan 2015 Çarşamba

Karanlığa Bakmak

ışıkları söndürmeyi seviyorum sessizliği seviyorum. yok olmaktan korkmuyorum ölmekten de.
insanlardan nefret ediyorum. çünkü insanları tanıyorum. tanımadığım insanları daha çok seviyorum
yakınlaşınca her şey çirkinleşiyor. alışmam lazım bunlara çünkü ben lanet toplumsal bir varlığım. varlığımı toplum içinde sürdürmek zorundayım öyle değil mi? tek başıma nereye kadar ilerleyebilirim. insanların yalnızlığa ihtiyacı var. herkesin yalnızlığa ihtiyacı var kendiyle baş başa kalmaya diğer insanlardan kopmaya kendini tanımaya ihtiyacı var.



tek problem zaman aslında. öyle değil mi?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder