kayboluşu çaresizliği içinde
vazgeçişlerim
kelimelerimin bulanıp çorbaya dönüşü
bir şiirin en vurucu cümlesi
kendi pardonlarına alışan bir sakarın sakinliği
kabullenişi ve varoluşu
alışmanın hafifliği
alışkanlıkların basit rahatlığı
ve çaresizlik
her yazmayışımda taşlaşıyorum. alışılmışın dışına çıkmak zor geliyor çünkü alışılmış kelimesi bile insanın kulağına güzel geliyor. ben kimim ki
insanların o rahat algılayışlarına karışıp dünyalarını tepetaklak ediyim?. düşüncelerimin baş kaldırışlarını umursamaz haldeyim. ama bunların hepsi eski şeyler, yazacak yeni şeyim yok.
kendimi dalıp giderken buluyorum karmaşıklığın ortasına. topladığım her şey bir anda dökülüyor. bende kaldırmıyorum bırakıp gidiyorum. bitmeyen bulmacalar dizisi gibi hayatım, her gün deniyorum.beni ayakta tutanda bu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder