küçük bir limana yanaşan bir teknede yaşayıp ölmekti varoluşu. her günü bir denizkızı bulma umuduyla geçirmişti.
ellerine baktı çaresizce, dokunduğu hayatları düşündü.yüzüne dokundu ve hissetti kırışıklıklarda biriken yılların ağırlığını.
gözlerinin mavisini uzun yıllar geçirdiği denizden almıştı. saçlarının beyazınıysa ufka eşlik eden bulutlardan, esmer teniniyse güneşten.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder