Yıllar oldu

eski bir şarkı

çalıyor sabahtan akşama

hatıralar ve ettiğimiz iki kelam

dolanıp duruyor aklımda

tarif edilemez

mısralarda kaybolur derinliği

ama izah edeyim

baharda koşarsın hani ya

çiçeklerin kokusu ağaçların kokusu gelir

hafif bir meltem vardır havada

hani yorgun düşersin 

tertemiz pınarlardan su içersin

çiçeklere dokunursun koparmazsın okşarsın kıyamazsın

o kadar güzeldir çiçekler

güneş parıl parıl parlar havada

çimenler serindir

ağaçlar şarkı söyler

gözlerinden gözlerime aktı bahar

ve tenin

az ve çok

olduğu kadar izah edeyim

çocuksu bir özlem vardır içinde

annene duyduğun sıcaklık yakınlık hani

bir masum sevgi ve aşk

sevgiyle karışık utangaçlık hani

kalbini küt küt attıran

heyecandan ateşini çıkaran

kalbinden tüm vücuda yayılan

eli ayağı birbirine dolaştıran

ve rahatlatan

zor ağrılı yorucu bir günün ardından gelen

tatlı kesintisiz ve dinlendirici bir gece uykusu misali

ömür boyu aradığın rahatlık gibi

tüm vücudu dinlendiren rahatlatan bir huzur gibi

işte gözlerin ve işte tenin

ve artık yoksun